آنيتا ثمره عشق مامان و بابا (آنیتا فرشته ای از جنس آسمان)

شب يلدا هم سپري شد اما امسال هم خوب نبود بابا پنج شنبه ساعت 13 رسيد خونه و از ساعت 14 تا 18 لالا کرد و بيدار م شد باهم رفتيم خريد گوشت و مرغ و... به عزيز جوني زنگ زدم بيان خونمون اخه تفلد عزيز بود اما چون رفته بود منيريه و حسابي براي خودش خريد کرده بود خسته بود و نيومد منم اشتباه کردم و به شبنم زنگ زدم و سر حرفي که زد بهمو من ساده هم به  بابايي گفتم حسابي ناراحت شد بعدشم هرچقدر اصرار کردم فايده اي نداشت بابا ساعت يک بود که رفت سر شستن و بسته بندي کردن گوشتا منم رفتم خوابيدم جمعه هم از صبح دانشگاه بودم گرچه صبح هم يه کوشولو باهاش حرفيدم تو دانشگا...

اول آذر واکسن 18 ماهگی رو زدم برات 6 روز جلوتر از تاریخ واکسن زدم چون عاشورا تاسوعا نزدیک بود و میتونستم خونه باشم بهت برسم بیحال شدی حال نشستن نداشتی اما از تب و درد خبری نبود این هم گذشت ... واکسن ها تمام شد و رفت کاش خیلی زود همه این روزا بگذره دوست دارم اینده رو ببینم دوست دارم بدونم بالاخره چه خواهد شد... سخت گذشت

از 18 آذر روز شنبه بيرون روي شما دخمل خوشگلم شروع شد استارتشم خونه مادربابايي خورد من دانشگاه بودم و با مترو اومدم بابايي شما رو از خانم جودکي پرستار جديدي که روز شنبه اولين روز موندن شما پيشش بود گرفته بود و به سمت خونه مادر بابايي ميومده که شما حسابي لباسات رو کثيف کرده بود. سه شنبه مادر بابايي پلاتين پاشو دراورده بود و روز شنبه مرخص شده بود ماهم رفتيم براي ديدن ان شب گذشت و روز يکشنبه تا ساعت 14 شکم شما دوباري کار کرده بود منم سريع مرخصي گرفتمو اومدم شما رو بردم دکتر دکتر کوتريماکسازول و مترونيدازول داد دوشنبه هم مرخصي گرفتم و باز پيش شما موندم يه 10 باري شما خرابکاري کردي و خوبيش اين بود ...

بعد از ان نشستن تو 16 مهر يه اتفاق ناگوار افتاد که دوست ندارم اصلا ازش حرف بزنم و ياداوريشم حتي برام خوشايند نيست .يک ماهي درگير بودم و نشد جلسات کاردرماني رو ادامه بدم باورم نميشه خيلي سخته برام از اين روزا تعريف کردن از سختي هايي که تحملش رو ديگه تو خودم نميبينم و چرا هايي که مداوم باهاش سروکله ميزنم ميدونم ديگه ان زينب قبل نيستم احساس ميکنم زودرنج و حساس شدنم رو اما هيچ کاري از دستم بر نمياد ديگه زندگي نامفهوم شده  و واقعا معناي خاصي توش نميبينم ميدونم شايد افسرده شده باشم و زودتر قرص خوردن رو شروع کردم چه ميشه کرد قسمت و تقدير ادمها ؛خوب و بد بودن و همه چيز دست بالايي است تو اين اوضاع دانشگاه رفتن و کارشناسي خو...

چهارشنبه 22 آذرساعت 13 ماماني اولين بار بود که قيچي به دست براي کوتاه کردن مو تلاش کرد و انصافا هم بد نشد. خيلي با نمک تر شدي و ان موهاي فر فريت تبديل به مدل موي پسرونه شد. عکساي قبل و بعد هم برات ميذارم بعدا.

13 مهرماه زماني بود که تو تونستي خودت بشيني ؛قابل وصف نبود احساسي که من و بابا داشتيم.روزاي سختي رو پشت سر گذاشته بودم و حالا يه روزنه داشت رونمايي مي کرد و يه نوري که دل و قلبمو به وجود خدا سوق مي داد .چقدر حالم خوب بود ...چقدر... حالت چهاردست و پا شدي و دو دستت رو به زمين تکيه دادي و رو دو پا نشستي و من که از حموم اومده بودم فقط نگات کردم و هيچي نگفتم ان شب چند باري اينکار و تکرار کردي ....از ذوقم نميتونستم بخوابم و همش راه رفتن و حرف زدنت رو جلوي چشمام تصور کردم اما بازم ترس به سراغم ميومد و ميگفت شايد تصادفي بوده اما در روزاي بعد ثابت کردي دخترم . چند روز قبل هم يه تب اساسي کردي ؛باور کردن نشستن با ان تب و بيحالي واقعا سخت بو...

داره یک ماه میشه که ازت چیزی ننوشتم باید حساب کنم تا حالا چندجلسه کاردرمانی بردمت تو ماه شهریور حرم امام رضا بردمت و کلی مامانی روحیه اش عوض شد از 1شهریور تا 4 شهریور دیگه اینکه تونستم دو جلسه ثابت رو با آقای عنبرا بگیرم و.....خیلی چیزای دیگه که مفصل میام توضیح میدم